Af hverju töfðu menn uppgjör Giftar?

Þegar rætt er um Gift (Samvinnutryggingar), er algjörlega óhjákvæmilegt að fjalla um leið um ákvarðanir stjórnvalda á umliðnum árum og það hvernig stefna þeirra hefur gert tilteknum hópum kleyft að fara með almannaeigur í eigin þágu. Að því leyti er margt sameiginlegt með málefnum sparisjóðanna sem ég hef líka skrifað svolítið um og málefnum samvinnufyrirtækjanna. Hvorutveggja lifði í lagalegu tómarúmi og stjórnvöld gerðu ekkert til að bæta úr því. Stjórnvöld gerðu litlar sem engar kröfur til þessara félaga um gangsæi í ákvörðunum og það sem er kannski verst, þau sýndu algjört tómlæti þegar kom að hinni formlegu löggjöf um mismunandi félagaform, þ.e. að hlutafélagaforminu undanskildu. Í raun má segja að öllu öðru en hlutafélagaforminu hafi verið kastað á bál frjálshyggjunnar og hitt látið óáreitt.

Þessi stefna hentaði Framsóknarflokknum ekki síður vel en samstarfsflokknum. Sjálfstæðisflokkurinn fékk sínu framgengt varðandi frjálshyggjuvæðingu atvinnulífsins og á meðan fékk flokkseigendafélag Framsóknarflokksins að leika algjörlega frítt spil. Þar urðu eignalitlir menn milljarðamæringar á örskömmum tíma. Fjáröflunarnefnd Framsóknarflokksins umbreyttist í auðmannastétt.

Salan á Búnaðarbankanum

Sá hópur sem fékk að kaupa Búnaðarbankann á sínum tíma hefur hingað til gengið undir heitinu S-hópurinn. Í þessum hópi voru og eru menn sem voru valdamiklir í Framsóknarflokknum, menn sem voru bæði í viðskiptum og stjórnmálum og gerðu engan greinarmun á því hvar annað byrjaði og hitt endaði. Gengi þeirra í viðskiptum byggði á þeirri grunnforsendu að Framsóknarflokkurinn væri við völd og fjárhagsleg tilvera Framsóknarflokksins byggði á því að þeim gengi vel. Með þetta í huga þurfum við að skoða orsakir þessa hruns sem við okkur blasir nú.

Salan á ríkisbönkunum var liður í frjálshyggjuvæðingu atvinnulífsins, en um leið liður í helmingaskiptum stjórnarflokkanna. Það kom því engum á óvart þegar S-hópurinn svokallaði fékk að kaupa Búnaðarbankann.

Og hvað var S-hópurinn? Eins og áður segir voru leifar sambandsins enn virkar í viðskiptalífinu, m.a. í gegnum Samvinnutryggingar. Það var það sem menn kölluðu S-hópinn, þ.e. gömlu sambandsfélögin. Þeim var stjórnað af fámennum hópi manna sem síðar fékk þetta sama viðurnefni, S-hópurinn. Í þeim hópi voru menn á borð við Þórólf Gíslason, Finn Ingólfsson, Helga Guðmundsson, Ólaf Ólafsson og fleiri. Í dag eru þeir gjarnan kallaðir flokkseigendafélagið, þó svo að einstaka framsóknarþingmenn treysti sér ekki til þess að skýra betur hvað þeir eiga við með því hugtaki. Á einhverjum tímapunkti hlýtur sú stífla þó að bresta og fram munu vonandi stíga einstaklingar sem búa yfir nægilegu siðferðisþreki og hugrekki til að geta sagt okkur söguna eins og hún var. Þangað til verðum við að sætta okkur við hálfkveðnar vísur á borð við þær sem Bjarni Harðarson leggur á borð fyrir okkur.

En aftur að þeim S-hópi sem fékk að kaupa Búnaðarbankann. Þar voru á ferðinni nokkur félög sem tengdust innbyrðist. Þau voru m.a. Egla ehf (félag Ólafs í Samskip) 71,19%, Eignarhaldsfélag samvinnutrygginga (Gift)12,71%, Samvinnulífeyrissjóðurinn 7,63% og VÍS (sem S-hópurinn fékk að kaupa að fullu út úr Landsbankanum stuttu áður en hann var seldur til Samson, n.b. með hagstæðu láni frá Landsbankanum) 8,47%.

Það sem kannski var merkilegast við þessa sölu var að þessir aðilar þurftu ekki að staðgreiða söluverðið, sem var ákveðið 11,8 milljarðar króna. Samt var lögð mikil áhersla á að kaupendurnir hefðu fjárhagslegt bolmagn og kæmu helst með erlent fjármagn inní kaupin. Hvorugt stóðst í þessum tilfelli, þrátt fyrir afar góð fyrirheit og jákvæða kynningu á S-hópnum og hinum þýska banka Hauck & Aufhäuser Privatbankiers KgaA, sem síðar reyndist aðeins hafa lánað nafn sitt og kom aldrei með eina einustu krónu inn í íslenska lögsögu. Bankinn átti að hafa verið helmingseigandi Eglu en það félag fékk einmitt lán hjá Landsbankanum til að fjármagna sinn hluta kaupanna. Það lán var veitt til S-hópsins rétt áður en bankinn var afhentur til Samson. Þannig gat S-hópurinn greitt útborgun sína í Búnaðarbankanum, sem var í kringum 7 milljarðar, um það bil jafn há upphæð og Landsbankinn lánaði til kaupanna. Hópurinn lagði því í raun lítið sem ekkert fram til kaupanna í byrjun. Einhverja fjármuni hafa þeir þó þurft til og þeir munu líklegast hafa komið úr gömlu sambandsfyrirtækjum sem enginn virtist eiga og enginn vildi augljóslega finna eiganda að á þeim tímapunkti.

Varðandi aðkomu þýska bankans komu síðar fram upplýsingar sem staðfestu grun margra um að bankinn hefði aðeins verið með í kaupunum að nafninu til. Vilhjálmur Bjarnason aðjúnkt við HÍ sagði frá því í viðtali hjá Agli Helgasyni að rannsóknir hans hefðu leitt það í ljós að kaupin á Búnaðarbankanum væru ekki að finna í ársreikningum hins þýska banka. Enn á ný var Ríkisendurskoðun kölluð til í því augnamiði að færa Halldóri og félögum nýtt heilbrigðisvottorð. Ekki stóð á því og í hinu stórmerkilega plaggi stendur að þó svo að ekki sé hægt að sjá merki um það í ársreikningum þýska bankans að hann hafi í raun verið eigandi að Eglu, þá væri heldur ekkert sem gæfi til kynna að svo væri ekki. Og þar með var það út af borðinu og S-hópurinn gat haldið ótrauður áfram.

Stuttu eftir kaupin gekk Ólafur Ólafsson á fund Valgerðar Sverrisdóttur og bað hana um að breyta reglunum sem settar höfðu verið. Samkvæmt reglunum mátti erlendi bankinn ekki hlaupast á brott fyrr en eftir 2 ár en nú vildi Ólafur kaupa hlutinn. Og Valgerður gerði það sem henni var sagt. Síðan hefur ekkert spurst til  Hauck & Aufhäuser Privatbankiers KgaA.

Með sameiningu við Kaupþing varð til nýr verðmiði á Búnaðarbankanum, verðmiði sem endurspeglaði raunverulegt verðmæti bankans. Samruninn gaf þannig S-hópnum mikinn hagnað en Egla eitt og sér er talið hafa hagnast um 16 milljarða á samrunanum einum saman. Það ber að hafa í huga að aðeins liðu mánuðir frá sölunni á Búnaðarbankanum þar til samruninn var um garð genginn. Það er því ekkert skrítið að margir hafi talað um „milligöngu“ eins og sumir hafa viljað kalla kaup S-hópsins á Búnaðarbankanum.

Í þessu ljósi og aðkomu stjórnvalda að sölu bankanna og þeirri stefnu sem ríkisstjórnin á þessum tíma viðhafði, verður að skoða það mál sem nú er fjallað um, þ.e. málefni Giftar.

Samvinnutryggingar voru notaðar til að færa tilteknum hópi mikil verðmæti og við það jukust jafnframt eignir þessa félags. Þær voru síðan áfram notaðar til að styðja við fjárfestingar þessara aðila og hafa verið notaðar í þeim tilgangi allt til dagsins í dag. Í kjölfar bankahrunsins hafa þessar eignir gufað upp og orðið af engu.

Kaflaskil í sögu Samvinnutrygginga

Samvinnutryggingar voru stofnaðar af SÍS árið 1946. Félagið var svokallað gagnkvæmt tryggingarfélag, sem á mannamáli þýðir að það var enginn eigandi sem gerði kröfu um hagnað, heldur átti félagið bara að standa undir sér á hverjum tíma og veita viðskiptamönnum sínum þá tryggingarlegu vernd sem þeir þurftu. Allur umfram ágóði af rekstrinum fór því ekki í neinn sjóð heldur var hann notaður til að bæta kjör viðskiptavinanna á hverjum tíma. Undir lok níunda áratugarins sameinuðust svo tvö félög, Samvinnutryggingar og Brunabótafélag Íslands undir heitinu VÍS. Þar með varð Samvinnutryggingar ekki lengur tryggingafélag, heldur eignarhaldsfélag sem átti hlutdeild í nýju sameinuðu fyrirtæki. Eftir að sambandið liðaðist í sundur og hvarf af sjónarsviðinu sem stærsta viðskiptablokk landsins fór hljóðlega um Samvinnutryggingar og önnur félög sem voru áður hluti af Sambandinu. Þau voru þó enn til.

Stjórn samvinnutrygginga var kosin af fulltrúaráði sem aftur var kosið á aðalfundi SÍS.  Árið 2004 var tekin ákvörðun um að fulltrúaráð Samvinnutrygginga yrði ekki framar kosið á aðalfundi SÍS, heldur myndi fulltrúaráðið kjósa sig sjálft. Þetta hljómar auðvitað fáránlega, en var samt gert. Þessi ákvörðun var lögð fyrir aðalfund SÍS og þar var þetta samþykkt. Aðalfundur SÍS hreyfði ekki við neinum mótmælum. Reyndar var þar víst einn maður sem eitthvað tjáði sig og færði rök gegn þessari breytingu en eftir smá tiltal kaus hann með breytingunni. Þessi sami aðalfundur, þessir sömu og kusu um þessa breytingu árið 2004, hafa nú tilkynnt að þeir ætli að rannsaka hvað gerðist í Samvinnutryggingum á umliðnum árum.

Og þá að upphafsspurningunni. Af hverju töfðu þessir aðilar uppgjör Giftar?

Hluti af stjórn Samvinnutrygginga þrýsti mjög á um að félagið yrði „eigendavætt“, þ.e. fært fyrrum tryggingartökum til eignar. Þar voru í húfi miklir hagsmunir, bæði einstaklinga og lögaðila, s.s. sveitarfélaga. Þessi sjónarmið fengu lítinn hljómgrunn en smátt og smátt fóru fjölmiðlar að veita málinu athygli og pressa myndaðist á stjórnina að gera eitthvað í málinu. Stjórnarformaðurinn, Þórólfur Gíslason stóðu þó algjörlega harður á því að þetta yrði ekki gert og árið 2004 var gerð sú breyting á samþykktum félagsins sem áður er fjallað um. Það var svo ekki fyrr en að fyrir lá að ekkert yrði úr áframhaldandi stjórnarsamstarfi Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks að stjórnarformaður félagsins tilkynnti stjórninni um að hann vildi fallast á þá tillögu að færa félagið til réttra eigenda. Nánar tiltekið var það daginn eftir að viðræður flokkanna runnu út í sandinn, vorið 2007. Í júní sama ár var ákvörðunin tilkynnt opinberlega og kom hún mörgum á óvart, enda vissu fæstir að þessum miklu fjármunum.

Af þessu tilefni var svo skipuð skilanefnd sem átti að taka við félaginu og ganga frá uppgjörinu. Var gert ráð fyrir að það tæki nokkra mánuði og ætti að vera lokið þá strax um haustið. Ekkert gerðist þó í þeim málum og enn hefur ekkert komið í ljós um hvað olli þeirri töf, a.m.k. ekki frá skilanefndinni sjálfri. Reyndar var haft eftir skilanefndarmönnum að málið væri tæknilega flókið og erfitt að koma saman listanum yfir tryggingartakana en þær skýringar verða að teljast hæpnar.

Samkvæmt mínum upplýsingum kom upp mikill ágreiningur í stjórn Giftar þegar það kom í ljós að formaður stjórnarinnar, Þórólfur Gíslason væri markvisst að koma í veg fyrir að uppgjörið gæti átt sér stað, vegna eigin viðskipta með bréf í sömu félögum og Gift átti stóra hluti í. Með öðrum orðum, að hann væri að losa hlutabréfaeignir sínar á meðan verðið væri enn hátt, en sala bréfa Giftar í Exista og Kaupþingi hefðu án efa haft áhrif til lækkunar þeirra bréfa á þeim tíma. Samkvæmt þeim upplýsingum sem ég hef fengið var þar um að ræða tvö félög sem restin af stjórninni hafði ekki vitneskju um að væri til, sem voru annars vegar í eigu Þórólfs eða tengdra aðila og hins vegar aðila sem tengdust Halldóri Ásgrímssyni og fjölskyldu hans. Í ofanálag hafði Þórólfur gert leynisamkomulag við bæði Kaupþing og Exista um að Gift myndi ekki selja bréf sín í félögunum. Þessar upplýsingar komu stjórnarmönnum í félaginu í opna skjöldu, enda þýddu þær að stjórnin var í raun farin að vinna þvert gegn hagsmunum félagsins og þeirra sem áttu að taka við eignunum.  Kaup félagsins á 20 milljarða hlut í Kaupþingi í árslok 2007 voru liður í viðskiptum af sama toga, þar sem meginmarkmiðið var að viðhalda háu gengi á bréfum bankans, óháð því hvort það þjónaði langtímahagsmunum eigenda Giftar.

Að lokum var Þórólfur þvingaður til að segja af sér stjórnarformennskunni en fjölmiðlar sýndu brotthvarfi hans litla athygli.

Hvar voru stjórnvöld?

Ábyrgð stjórnvalda í þessu máli er líka töluverð. Ekkert virðist hafa verið gert til að fylgjast með starfi skilanefndarinnar og engar kröfur gerðar á hana um að hún viðhefði gagnsæ vinnubrögð og að þrýst væri á hana um að hraða málinu. Eftir á að hyggja hefði það getað breytt miklu um niðurstöðuna, enda er flest sem bendir til þess að engar málefnalegar ástæður hafi verið fyrir töfinni.

Þeir sem sátu í skilanefndinni munu þó vonandi svara fyrir þessi mál og sýna fram á hvað það var raunverulega sem hefti störf þeirra. Í nefndinni sátu Kristinn Hallgrímsson, Sigurður Jónsson og títtnefndur Þórólfur Gíslason.

Athugasemdir

[Gunnar Axel Axelsson, 30.11.2008 kl. 18:38]

Þess ber að geta að þó svo að íslenskir fjölmiðlar hafi oft á tíðum verið sem lamaðir í umfjöllun sinni um viðskiptalífið, þá eru auðvitað á því mjög jákvæðar undantekningar. Við eigum sem betur fer nokkra góða blaðamenn sem hafa þorað að fjalla um þessi mál á gagnrýnin og vandaðan hátt. Þar standa tvær konur algjörlega uppúr, þær Sigríður Dögg Auðunsdóttir og Agnes Bragadóttir.

[Heiðar Lind Hansson, 30.11.2008 kl. 18:46]

Þetta er skýr og skilmerkileg greining hjá þér Gunnar. Þetta mál þyrfti að fara inn á vettvang Hvítbókarnefndar til frekari skoðunar.

Það eru margar spurningar sem enn bíða svars í þessu máli, og furða ég mig á því hvers vegna þeir aðilar sem þarna hafa komið við sögu, stígi ekki fram á hinn opinbera vettvang og geri grein fyrir sínum störfum.

Við bíðum öll spennt eftir því!

[Eygló Aradóttir (IP-tala skráð) 30.11.2008 kl. 19:01]

Hvað skyldi nú Hallur Magnússon segja við þessu?  Hann var ekki par hrifinn af því að þessi bankasölumál væru dregin upp á dekk í kommentakerfinu við bloggið hans hér um daginn ( http://hallurmagg.blog.is/blog/hallurmagg/entry/714842/#comments )  og taldi þar meðal annars að Búnaðarbankinn hefði nú verið seldur á fullu verði öfugt við Landsbankann.

[Konráð Ragnarsson, 30.11.2008 kl. 19:18]

Frábært hjá þér Gunnar Axel, þínar greinar eru eitt af fáu sem ég nenni að lesa þessa daganna

[Ingvar, 30.11.2008 kl. 19:23]

Gunnar það sjá allir í gegnum þetta. Þú ert formaður Samfylkingarfélagsins í Hafnarfirði og ert að dreifa athyglinni frá vandamálum Samfylkinginnar.

Hvað ætlar Samfylkingin að gera í málefnum FME , sem hefur klúðrað öllum málum sem hún á að skoða núna síðast Stím. Gift er aðeins félag sem hefur tapað eignum á hruni bankanna. Hruni sem er að miklum hluta FME að kenna.

Ingvar

[Heiða B. Heiðars, 30.11.2008 kl. 19:34]

Hættu að bulla Ingvar... það eina sem hér er á ferðinni er til þess fallið að fá fólk til að opna augun og spyrja spurninga

Heilvita fólk sleppir því alveg að hengja pólitík við það

[Gunnar Axel Axelsson, 30.11.2008 kl. 19:47]

Af gefnu tilfefni þá minni ég á að athugasemdir eru velkomnar en ég vil biðja fólk um að hafa þær undir fullu nafni.

Það er enginn skortur á síðum þar sem menn geta látið gamminn geysa í skjóli nafnleyndar, þetta er bara ekki ein þeirra.

[Sigurður Sigurbjörnsson (IP-tala skráð) 30.11.2008 kl. 19:54]

Virkilega áhugaverð málefni sem þú ert að taka fyrir í blogg-skrifum þínum.  Ég hef vellt því fyrir mér undanfarnar vikur hvort það væri vit í því (og hreinlega gerlegt) að láta borgarafund kjósa nefnd til að rannsaka hvert mál fyrir sig.  Þ.e. Nefnd með þremur mönnum myndi taka að sér að rannsaka hvert mál fyrir sig.  Í hverri nefnd þyrfti að vera töluglöggur maður, lögfróður og að minnsta kosti einn að auki.  Þetta mætti gera við einstök minni mál en það þyrfti að hugsa upp betri leið til að skoða bankana sjálfa og allar fjármálahreyfingarnar sem eru þar á ferð.

Ég vill einnig benda á að hver vika sem líður gerir það að verkum að minna og minna er af gögnum til að skoða.  Þeir sem hafa eitthvað að fela eru að hreinsa út með öllum brögðum á pappíra sem geta gefið til kynna að þeir hafi viðhaft eitthvað misjafnt.

[Valgeir Bjarnason, 30.11.2008 kl. 20:33]

Sæll Gunnar,

Gott að heyra í þér í Silfrinu í dag. Hér er Hæstaréttardómur sem tengist þessu máli og getur verið fróðlegur fyrir þig til aflestrar. Þar kemur glöggt fram hvernig höfðingjarnir í Skagafirði koma fram við bændalýðinn.

Þess ber að geta að einstaklingarnir sem stóðu að þessu máli hættu töluverðum fjármunum, meðan höfðingjarnir sóttu í aðra sjóði.

http://www.haestirettur.is/domar?nr=3252

Kv.

[Sævar Helgason, 30.11.2008 kl. 20:38]

Sum lýðveldi, einkum þau sem lágt eru talin standa á siðferðisplaninu er oft kennd við einkennandi framleiðslu sína- stundum kölluð Bananalýðveldi.

Er ekki fullsæmandi fyrir okkur  að kallast  Þorskhausalýðveldi . 

[Gísli Már Marinósson, 30.11.2008 kl. 20:46]

Mjög greinagóður og fróðlegur pistill hjá þér Gunnar. Eg hef fylgst með þessu Gift máli síðan í fyrra, enda tryggði ég í mörg ár hjá Samvinnutryggingu. Vonandi les Agnes Bragadóttir pistlana þína um þetta mál hún gæti ábyggilega komið við kaunun á þeim sem léku sér með fé sem þeir áttu ekkert í.

[Björn Leví Gunnarsson, 30.11.2008 kl. 20:51]

Lyktar verr en skata ...

thad hefur alveg verid  augljost theim sem thad hafa viljad sja ad islensk stjornmal eru gegnsyrd af fraendsemi og spillingu. Eg a erfitt med ad skilja hvernig thetta hefur fengid ad ganga svona lengi ... Rettara sagt er ahugavert hversu folk kaus blint tho ad tiltolulega augljost vaeri ad daemid gaeti ekki gengid upp.

Vid getum ekki vaxid hradar en thad sem vid framleidum plus/minus utflutningsverdmaeti. Allur annar voxtur er i formi skulda erlendis fra og thad kemur alltaf ad skuldadogum... eitthvad sem sumir virdast hafa gleymt.

Ofsalega er eg anaegdur ad skulda ekki (fyrir utan LIN... ill naudsyn). 

[haraldurhar, 30.11.2008 kl. 22:47]

Gunnar til að komast í botn í heila plottingu með hvernig einsktaki aðilar eignuðust fyrirtæki er voru fyrrum í eign SÍS. þarf þú að fara allt aftur að falli SIS.  Þá fyrst hvernig hlutur Landsbankans í Samskip var seldur þýszka skipafélagið er leppaði eignarhald. Hvernig Olíufélaginu var ráðstafað og hverning það var plottað.  Eignarhlutur Landsb. í Vís. Þá fyrst ferðu að sjá heildarmyndina. og hverning einstakir aðilar plottuðu eignarhaldið til sín, með góðu sem illu, og skiptu með sér kökunni.  Það var alltaf vitað að þýski bankinn væri einungis leppur, og löngu fyrir kaup S hopsins var ákveðið að Búnaðarbankinn færi inn í Kaupþing. en þeir léku ávart stórt hlutverk í öllum þessum transasjónum.  Áhugaverðust nú á síðustu árum var hvernig Finni tókst að díla með fjármuni Vís, og Helgi fyrrv. stjórnarm. Seðlab. fékk að fljóta með, auk þess eru afar áhugaverð viðskipi Hesteyrar hf., í öllu málinu, en löngum vara Þórólfur til trafala, og virtist oft á tíðum ekki vera með á nótunum hvað væri á seiði.

  Þú þarft að skoða eftirfarandi félög og viðskipti þeirra til að ná myndinni.   Byko  Jón Helga. Hesteyri ehf, Kea. Samvinnulífeyrissj. Samskip. Olíufélagið, Granda. Straum.  Ker hf., Vörðuberg hf., Venus h.f, Vogun h.f,  Sund h.f., Kjalar h.f, Samskip. Mastur ehf.  Traustfang hf., Egla. SIF hf.

    Það er tær snilld hvernig staðið var að málum, til að ná eignarhaldi í lykilfélögum eins og Olíufélaginu og Vís. sem voru burðarásar, auk Kaupþing sem alltaf var í sjónmáli í öllum málunum.

[Jón (IP-tala skráð) 30.11.2008 kl. 23:45]

Guð minn Góður!!!!

Þetta eru GLÆPAMENN! Þjófar,og mun verri en smáþjófar sem þó eru dæmdir eins og skot.

Hvað er eiginleg að á Íslandi að við leyfum þetta!??!??! Af hverju stoppar þetta enginn!!! hvað er í GANGI !!!

Ég meina það þetta er bara stórþjófnaður.... ég er bara í losti yfir þessu!

Alþíngi verður að stoppa þetta pakk!

 INGIBJÖRG SÓLRÚN það verður að kjósa sjálftökuflokkinn frá völdum og inn verður að koma fólk sem er tilbúið að setja þessa skíthæla í steininn og láta þá skila þýfinu

 Það er þjóðfélagsleg nauðsyn annars er friðurinn í sundur slitinn

[Friðrik Gunnar (IP-tala skráð) 1.12.2008 kl. 01:42]

Sæll Gunnar og þakka þér frábæra og faglega bloggumfjöllun um viðskiptalífið.

Hef oft velt því fyrir mér hvernig það gat gerst að ráðherra í ríkisstjórn Íslands, Finnur Ingólfsson, hrökklaðist þaðan sem Viðskiptaráðherra og var um leið milljarðamæringur þegar Framsókn og Sjálfstæðisflokkur skiptu á milli sín bönkunum við einkavæðinguna.

Geturðu farið aðeins nánar út í þátt ríkisstjórnarinnar og Finns Ingjólfssonar?  Það segir meiri sögu en margt annað.

Kv. Friðrik

[Jenný Anna Baldursdóttir, 1.12.2008 kl. 07:06]

Takk fyrir frábærar færslur frændi sæll.

[Bjarni Kjartansson, 1.12.2008 kl. 10:01]

Ástæðabn er afar einföld.

ÞAð var löngu búið að taka allt út úr þessum sjóðum og ,,aðrir

 áttu " góssið.

Heyrði eg nafnið Finnur?  Ólafur Ólafsson?  Geir Magnússon? og fl.

 Go-for ar Framsóknar og SÍS fá allir eitthvað fallegt, í það minnsta monney-pening.

Miðbæjaríhaldið

Skilur ekkert í því, að ekki sé fyrir löngu búið að skoða allt þetta niður í kjölinn.

Brunabót,Samvinnutryggingar, Olúiufélagið

SÍS og allt það bix.

Svo er furðulegt, að Hæstiréttur hafi komist upp með, að vísa ÖLLUM óþægilegu málunum og spurningunum frá dómi með Kattarþvotta tilburðum.

Rétturinn er óvirku r og með öllu óhæfur til svona mála.  Þar er reynslan ólygnust.

[Hriflungur (IP-tala skráð) 1.12.2008 kl. 11:28]

,,...tvö félög /.../ sem voru annars vegar í eigu Þórólfs eða tengdra aðila og hins vegar aðila sem tengdust Halldóri Ásgrímssyni og fjölskyldu hans."

Þarf ekki að upplýsa hvaða félög þetta eru?

Sennilega rétt að fara verði aftur til endaloka SÍS til að átta sig á hvernig þessi klíka hugsar og hvað hún hefur verið að gera síðustu ár.   Vonandi verður Giftar-málið til að einhverjir úr hópnum komast undir manna hendur en  kostnaður fólksins í landinu er þegar orðinn gríðarlegur.  30 milljarðar bara á Gift.

[Gunnar Axel Axelsson, 1.12.2008 kl. 14:24]

Jú það verður upplýst.

[Hrannar Magnússon (IP-tala skráð) 1.12.2008 kl. 14:28]

Tvennt finnst mér sárlega (en heppilega fyrir málstaðinn) vanta í þessa söguskýringu.

Í fyrsta lagi er rétt að halda því til haga að einfaldlega var tekið hæsta tilboði í Búnaðarbankanum. Verðið var langt umfram áætlað söluverð á þessum tímapunkti, burt séð frá eftirávísdómi um "raunverð". Kaupverðið var að fullu greitt.

í öðru lagi hagnaðist eignarhaldsfélag Samvinnutrygginga um hátt í þrjá milljarða á kaupum og sölu Búnaðarbankans á sínum tíma, sem er væntanlega ásættanlegt.

[Gunnar Axel Axelsson, 1.12.2008 kl. 14:50]

Og var s-hóurinn kannski líka með "fjárhagslegt bolmagn" eins og gerð var krafa um?

Og var S-hópurinn kannski líka með raunverulegan erlendan fjárfesti með sér?

Þú getur örugglega fundið það út að þessi hópur hafi boðið best, þ.e. ef þú gefur þér sjálfur forsendurnar en það er bara ekki þannig sem menn geta horft á málin.

Og hvað varð um þennan hagnað hjá samvinnutryggingum?

Málstaðurinn er þjóðarinnar, fólksins sem var haft að fíflum í þessu máli.

[Hrannar Magnússon (IP-tala skráð) 1.12.2008 kl. 16:00]

S hópurinn greiddi kaupverðið, ekki satt?

(Staðfest af ríkisendurskoðun)

Já, í nógulangan tíma til að uppfylla skilyrðið.

(Staðfest af ríkisendurskoðun)

Forsendurnar voru einfaldlega gefnar í útboði. Bankinn var metinn. Gerð voru tilboð. Hann var seldur hæstbjóðanda. Það er ekkert flóknara.

(Staðfest af ríkisendurskoðun)

Hagnaðurinn varð enn meiri með eignarhluta í Kaupþingi, eins og hjá þúsundum hluthafa. Ég geri ráð fyrir að þú hefðir vitað fyrirfram akkúrat rétta tímapunktinn til að selja.

[Gunnar Axel Axelsson, 1.12.2008 kl. 16:31]

Æ Hrannar. Þú veist jafn vel og ég hvernig þetta var. Skilyrðum var breytt eftir á af viðskiptaráðherra, Valgerði Sverrisdóttur. Leppurinn fékk að fara út úr samningum miklu fyrr en samningar gerðu ráð fyrir og kaup þessa þýska banka komu aldrei fram í efnahagsreikningi hans. Með öðrum orðum, S-hópurinn fékk Búnaðarbankann á silfurfati. Það er bara ekki hægt að kalla það neitt annað.

Kaupverðið var ekki staðgreitt, sem var auðvitað út í hött miðað við kröfur um fjárhagslegt bolmagn og í ofanálag lánaði ríkið fyrir útborguninni í gegnum Landsbankann sem enn hafði ekki verið afhentur Samson.

Ungir menn eins og við eigum ekki að vera að reyna að réttlæta þetta Hrannar, þetta er bara þannig mál að það er ekki hægt. Sameinumst frekar um að búa til samfélag sem lætur ekki svona hluti gerast.

[Björn Leví Gunnarsson, 1.12.2008 kl. 20:40]

Í tiltölulega færri orðum: Öll mál sem falla undir hið opinbera eiga að vera opinber. Þetta þýðir að allir fundir, öll samtöl og allir samningar eru opnir hverjum sem á það vill hlýða (í gegnum upptöku - hljóð+mynd)

[Hrannar Magnússon (IP-tala skráð) 1.12.2008 kl. 20:49]

Það er á hreinu Gunnar að það síðasta sem mér dytti í hug þessa dagana er að taka þátt í lýðskrumi. Nóg er nú framboðið af því þessa dagana.

Í þinu tilfelli er það nú saklaust, enda hefurðu ýmislegt til þíns máls. Samvinnufélög, sparisjóðir og gagnkvæm tryggingafélög lentu í eignarréttarlegu einskismannslandi á síðustu áratugum og aðferðafræðin við upplausn þeirra eða eigendavæðingu einfaldlega ekki fyrir hendi. Mikil mistök hafa verið gerð á þeirri leið og algerlega horfið frá upphaflegum markmiðum þessara félaga.

 Tilraunir manna að gera Gift að einhverjum skandal núna, þegar eignir þess í bönkunum verða verðlausar á einum degi, fara einfaldlega í taugarnar á mér. Ávöxtunin hafði verið til fyrirmyndar fram að þeim tíma og það er einfalt að koma núna og slá sig til riddara og halda því fram að það hefði átt að vera búið að gera upp.

[Gunnar Axel Axelsson, 1.12.2008 kl. 22:28]

Sæll á ný félagi, 

Það átti að vera búið að gera þetta upp fyrir löngu, það liggur alveg fyrir og er enginn ágreiningur um það. Hvað var sem tafði menn verður að koma fram. Ég fer ekkert ofan af því og er viss um að þetta mál á eftir að fá heiðarlega umfjöllun. 

Það er rétt að það er auðvelt að koma eftir á þegar allt er hrunið en þú mátt ekkk horfa fram hjá því að ef þetta hefði verið gert upp á þeim tíma sem átti að gera það, þá hefðu eigendur sjóðsins tekið sjálfstæða ákvörðun um þá áhættu sem þeir vildu bera. Sú ákvörðun var ekki tekin af þeim og því er niðurstaðan alvarleg, eða skandall eins og þú kýst að kalla það.

Baráttukveðjur

Gunnar Axel