Ólafur vill meira

Fréttir undanfarinna tveggja sólarhringa af átökum Ólafs Ólafssonar, gjarnan kenndan við Samskip, og Gamla Kaupþings eru fyrir margar sakir athyglisverðar. Ólafur þessi er hvað þekktastur fyrir að vera í hópi þeirra sem gjarnan hafa verið kallaðir fjáröflunarnefnd Framsóknarflokksins, fyrir að hafa verið í fararbroddi í hinum svokallaða S-hópi sem fékk Búnaðarbankann sem næst því gefins og fyrir ótrúlega mikinn skammfengin auð.

Það hefur lítið spurst til Ólafs að undanförnu, enda býr kappinn Í London og kemur bara til Íslands til að sveima í þyrlu sinni um landareignir sínar á Snæfellsnesi, en jarðarkaup hans þar hafa víst gengið fram af flestum í þeirri sveit.

En nú hefur komið í ljós að Ólafur átti í umtalsverðum viðskiptum með íslensku krónuna allt frá upphafi síðasta árs, allt fram að hruni bankanna og kollsteypu gjaldmiðilsins. Að eigin sögn tók hann stöðu á móti krónunni uppá um 100 milljarða í febrúar 2008 og hélt slíkum viðskiptum áfram allt fram undir lok september.  Og nú vill hann að íslenska þjóðin borgi honum til baka það sem hann tapaði. Hann vill að almenningur í landinu gefi eftir skuldir hans með því að endurgreiða honum gjaldeyrissamningana á gengi Evrópska seðlabankans frá í október, þegar evran var skrá á 305 krónur.

Það sem vekur athygli í þessum fréttum er ekki endilega hversu óforskammaður Ólafur er, heldur ekki síður hvaða nöfn koma þar fram í tengslum við kröfur hans. Kröfuna gerir hann í nafni félagsins síns Kjalar ehf. Í frétt Vísis af málinu er haft eftir einum af stjórnarmönnum Kjalars að kröfur þeirra á hendur Gamla Kaupþing séu miklu hærri en skuldir félagsins við bankann. Sá sem þar talar heitir Kristinn Hallgrímsson, stjórnarmaður í Kjalar ehf og starfandi lögmaður fyrir Ólaf og fyrirtæki í hans eigu til margra ára. Sá hinn sami Kristinn Hallgrímsson kemur víða við sögu í ævintýri Sambandsfyrirtækjanna, sem virðast annaðhvort hafa lent í vasa Ólafs eða gufað upp í viðskiptum tengdum fyrrgreindum S-hóp. Eftir standa örfáir auðmenn með fulla vasa fjár, sem hafa þó greinilega ekki fengið nóg ef marka má þessar síðustu fréttir.

Til fróðleiks má geta þess að umræddur Kristinn Hallgrímsson var skipaður formaður Skilanefndar Giftar og starfaði sem slíkur allt þar til nýlega að nefndin skilaði inn umboði sínu, þegar fyrir lá að félagið átti ekki lengur fyrir skuldum og ekkert var til skiptanna. Á því tímabili sem hann gegndi formennsku í nefndinni virðist hann hafa heimilað umtalsverð viðskipti með eignir félagsins, sem flestar voru í sömu félögum og Ólafur Ólafsson var einn að stærstu einstöku hluthöfunum í, sbr. óskiljanleg kaup Giftar á stórum hlut í Kaupþingi undir árslok 2007.

Athugasemdir

[Gunnar Jóhannsson (IP-tala skráð) 8.1.2009 kl. 12:49]

Hann bendir á að kröfur hans vegna afleiðusamningsins séu hærri en skuldir hans hjá bankanum og því augljóst að þetta voru ekki gengisvarnir.

Ég væri helst til í að sjá hverjir skrifuðu undir þennan afleiðusamning fyrir hönd Kaupþings. Hvaða snillingar voru það og hvaða forsendur væru fyrir því að Kaupþing myndi ekki tapa stórt á þessum samningum.  Svo væri ég líka til í að vita hvaða veð voru lögð á móti þessum samningi. Ekki ólíklegt að það hafi verið bréf í Kaupþingi og Exista.

Nú virðast allir tala um glæpamennina sem veðjuðu á lækkun krónunnar. Ég skil ekki afhverju það er glæpur að vera raunsær. Glæpurinn/heimskan í þessu öllu sýnist mér vera tvenns konar.

1. Aðillinn sem tekur við afleiðusamningnum. Hann ætti að vita að krónan stendur höllum fæti og sér því fram á að tapa mjög miklum peningum ef að krónan lækkar.

2.  Veðin sem lögð voru fyrir samningnum. Þau voru að öllum líkindum mjög rýr eða ótraust. Hefði krónan hækkað og bankinn þurft að kalla inn veð þá hefði hann líklegast setið uppi með skuldabréf eða hlutabréf í gjaldþrota fyrirtækjum.

Voru bankamennirnir að skrifa upp á afleiðusamninga við vini sína á kostnað bankans sem þeir vissu að væri á leið í þrot?

Svo sá ég einhversstaðar bent á að skuldajöfnun væri ekki vel séð í gjaldþrotaskiptum því að þá fá aðillar sem bæði skulda og eiga kröfu í þrotabúið meira út úr því en aðrir. Er þetta e-ð sem gildir á Íslandi?

[Gísli Baldvinsson (IP-tala skráð) 8.1.2009 kl. 13:54]

Merkilegt hús Suðurlandsbraut 18. þar eru m.a. Samvinnutryggingar.

[Gunnar Axel Axelsson, 8.1.2009 kl. 14:14]

Já á Suðurlandsbraut 18 eru til húsa:

1. Kjalar hf
2. Eignarhaldsfélagið Samvinnutryggingar
3. Fulltingi (Lögfræðistofa í eigu Kristins Hallgrímssonar, formanns stjórnar Kjalar hf. og formanns skilanefndar Giftar)
4. Gift fjárfestingafélag ehf

Þar eru líka skráð nokkur athlyglisverð eignarhaldsfélög sem sum hver hafa komið við sögu í umræðunni að undanförnu. T.d.

1. Langflug ehf. (félag í eigu Samvinnutrygginga sem gerði hinn fræga samning við Finn Ingólfsson um sölu á bréfum í Icelandair á sínum tíma, samning sem Finnur hagnaðist vel á en Samvinnutryggingar töpuðu að sama skapi miklum fjármunum á)
2. FS7 ehf(Félag Finns Ingólfssonar, sem einmitt átti aðild að fyrrgreindum samningi um hlutabréfin í Icelandair)
3. Q Iceland finance ehf (Félag í eigu sheik Mohammed Bin Khalifa Al-Thani, sem er bróðir Emirsins í Katar. Sá á að hafa keypt 5% hlut í Kaupþingi fyrir um 194 milljónir evra rétt fyrir hrun bankans).

[Jón Kr. Arnarson (IP-tala skráð) 8.1.2009 kl. 22:40]

Takk fyrir góða bloggsiðu og pistla.

[joi (IP-tala skráð) 8.1.2009 kl. 23:49]

Hvernig ætlaði Ólafur að græða á þessu? Ef hann hefur farið með íslenskar krónur úr landi, keypt fyrir þær t.d. evrur þegar gengið var á 100 kr., er hann þá ekki búinn að mokgræða, jafnvel þó hann miði við það gengi sem hann getur fengið í íslenskum bönkum, ca 180 kr, en miði ekki við 290 íslenskar krónur pr. eina evru sem er gengi í erlendum bönkum og hann er að fara fram á?

Tók Ólafur alla þessa peninga að láni í íslenskum krónum og keypti fyrir þá erlendan gjaldmiðil og þannig stöðu gegn krónunni? Er fjármagnið sem hann tók að láni svo dýrt að ári síðar dugi ekki árs-ávöxtun upp á um 80%, heldur þurfi hann 180% ársávöxtun svo endar nái saman?

Ég er ekki alveg að skilja þetta.

[pbh (IP-tala skráð) 9.1.2009 kl. 16:45]

Ólafur títtnefndur er einn af fjárglæramönnunum sem setti Ísland á hausinn. Hann á ekki skilið á fá eina krónu til víðbótar og má vera ánægður ef hann fær að haldi því sem hann á í dag.
það eru ekki allir svo heppnir við hin erum skuldsett 3 kynslóðir inn í framtíðina.

Mín skoðun er sú að það eigi að svipta alla þessa menn landvistarleyfi.

[Arinbjörn Kúld, 9.1.2009 kl. 17:26]

Getur verið að þessir hjartahreinu menn hafi spillst?